از خواجهء طوسى سه فرزند برومند بنام صدر الدين على و اصيل الدين حسن و فخر الدين احمد باقى ماند كه هر سه فاضل و حكيم و منجم و دانشمند بودند و در زمان حيات خواجه و پس از وفاتش در كار رصد و اداره امور حكومت دخيل و داراى شغلهاى مهم شدند . مؤلفات خواجه محقق طوسى را زياده بر يك‌صد و پنجاه اثر از تصنيف و تأليف و شرح و تحرير و ترجمه و مقاله و فائده است كه همه پرارزش و در حد خود بىنظير است و چون ياد همه آنها در اينجا از سياق اختصار كه بناء اسلوب اين پيش‌گفتار بر آنست بيرون مىشد ناچار اقتصار بذكر مهمات آثار وى كرد و از ذكر بقيه خوددارى نمود و آنها عبارتند : شرح اشارات ، كتاب التجريد ، تجريد در منطق ، فصول نصيريه ، اوصاف الاشراف ، قواعد العقايد ، نقد المحصل ، اساس الاقتباس ، تحرير مجسطى ، تحرير اقليدس ، جامع الحساب ، الكرة و استوانه ، تحرير المعطيات ، تحرير المناظر تحرير الكرة المتحركه ، تحرير الليل و النهار ، الطلوع و الغروب ، تسطيح الكرة ، تربيع الدائره ، المخروطات ، تحرير المطالع ، شرح ثمرهء بطلميوس ، كتاب الجواهر ، سى فصل در تقويم ، كتاب المتوسطات ، تحرير اكرما نالاوس ، تحرير اكرثا وذرسيوس ، اخلاق ناصرى ، تذكره در هيئت ، معينيه و شرح آن ، الغرائض در مواريث تعديل المعيار ، معيار الاشعار ، رساله در امامت ، شرح رسالة العلم ، زيج شاگردان خواجه ايلخانى خواجه را شاگردان بسيارى بوده كه از محضر وى مستفيد گشته و در جملهء رجال علم و دانش عصر در آمده و نامشان در كتب تاريخ و رجال ياد شده است از جملهء آنها : علامه حلى ابو منصور حسن بن يوسف حلى ( 648 - 716 ) . و قطب الدين محمود بن مسعود كازرونى شيرازى ( 634 - 710 ) .